Δύο δεκατριάχρονα της ίδιας ηλικίας μπορεί να διαφέρουν κατά 23 εκ. σε ύψος. Γιατί το «πίσω» είναι η πιο παραπλανητική λέξη στον αθλητισμό νέων και τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς των παιδιών με καθυστερημένη ανάπτυξη.
Το έχετε δει από τη γραμμή του πλαγίου, ακόμα κι αν δεν το έχετε πει ποτέ δυνατά. Το παιδί σας τρέχει με τα άλλα και, κάπου στα πρώτα τριάντα δευτερόλεπτα, το μάτι σας κάνει τους υπολογισμούς που θα θέλατε να μην κάνει. Είναι πιο μικρό. Λίγο πιο αργό στην μπάλα. Μισό κεφάλι πιο κοντό από το αγόρι που, την περασμένη σεζόν, είχε ακριβώς το ίδιο ύψος. Και μια σιωπηλή, άπιστη σκέψη καταφθάνει: μήπως απλώς δεν είναι από τους καλούς;
Κρατήστε αυτή τη σκέψη. Διότι η επιστήμη λέει ότι είναι σχεδόν βέβαια λανθασμένη και ο λόγος είναι ένα από τα πιο απελευθερωτικά πράγματα που μπορεί να μάθει ποτέ ένας γονέας αθλητή.
Τρεις διαφορετικές ηλικίες και μόνο η μία βρίσκεται στο πιστοποιητικό γέννησης
Η έρευνα σχετικά με το πώς μεγαλώνουν πραγματικά οι νέοι αθλητές έχει δώσει αριθμητική υπόσταση σε κάτι που οι γονείς αισθάνονται αλλά σπάνια ονομάζουν. Στην ηλικία των δεκατριών και δεκατεσσάρων ετών, δύο παιδιά που γεννήθηκαν με διαφορά μηνών μεταξύ τους έχουν καταγραφεί να διαφέρουν έως και κατά 23 εκατοστά σε ύψος και 18 κιλά σε βάρος. Ίδια ηλικία. Ίδια ομάδα. Σχεδόν μια πιθαμή διαφορά.
Το πρόβλημα είναι ότι οργανώνουμε τα παιδιά με βάση τη μόνη ηλικία που είναι εύκολο να διαχειριστούμε - την ημερομηνία στη φόρμα -, ενώ τουλάχιστον άλλες δύο ηλικίες έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία:
- Βιολογική ηλικία - πόσο έχει ωριμάσει πραγματικά το σώμα. Κάθε σύστημα αναπτύσσεται με το δικό του ρολόι, με τεράστια διακύμανση μεταξύ των παιδιών.
- Ηλικία προπόνησης - πόσο καιρό παίζουν πραγματικά. Αυτό, και όχι το ακατέργαστο ταλέντο, είναι συχνά αυτό που βλέπουμε πραγματικά όταν ένα παιδί φαίνεται «más ικανό» από ένα άλλο.
Η ίδια η εφηβεία έρχεται οπουδήποτε από εννέα έως δεκαπέντε στα αγόρια και οκτώ έως δεκατρία στα κορίτσια. Έτσι, όταν ένας προπονητής παρατάσσει μια ομάδα «κάτω των 14», μπορεί στην πραγματικότητα να κοιτάζει παιδιά που είναι βιολογικά έντεκα ετών να στέκονται δίπλα σε παιδιά που είναι βιολογικά δεκαεξ. Το μεγαλύτερο παιδί φαίνεται πιο δυνατό, πιο γρήγορο, πιο ικανό. Συχνά απλώς έφτασε πρώτο.
Το παιδί που είναι «πίσω» στα δεκατρία συχνά απλώς δεν έχει παραλάβει ακόμη το σώμα του.
Γιατί το πρώιμο μέγεθος είναι τόσο ελκυστικό - και τόσο αναξιόπιστο
Το μεγαλύτερο μέγεθος προσφέρει ένα πραγματικό, άμεσο πλεονέκτημα: περισσότερη δύναμη, περισσότερη ταχύτητα, μεγαλύτερη παρουσία. Και έτσι, σεζόν με τη σεζόν, τα παιδιά που ωριμάζουν νωρίς επιλέγονται, παίρνουν τον χρόνο συμμετοχής, κερδίζουν τους επαίνους. Όσοι αργούν να αναπτυχθούν καταλήγουν στον πάγκο και βιώνουν τη σταδιακή εξασθένηση της αυτοπεποίθησής τους. Πολλοί από αυτούς αποχωρούν αθόρυβα - όχι επειδή δεν είχαν μέλλον, αλλά επειδή κανείς δεν μπορούσε να το διακρίνει ακόμη.
Εδώ είναι το σημείο που θα έπρεπε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παρακολουθείτε το παιδί σας ένα Σάββατο πρωί. Η καθυστερημένη ωρίμανση δεν είναι πρόβλημα που χρήζει επίλυσης. Δεν αποτελεί σημάδι ότι κάτι πάει στραβά. Οι ερευνητές ήταν σαφείς: ένα παιδί που ωριμάζει αργά είναι απλώς ένα παιδί που ωριμάζει αργά. Και τα χρόνια που καλύπτουν τη διαφορά - όταν τα πόδια μακραίνουν, η δύναμη καταφθάνει, ο συντονισμός σταθεροποιείται - είναι συχνά τα χρόνια κατά τα οποία όσοι άνθισαν νωρίς, οι οποίοι βασίστηκαν στο σωματικό τους πλεονέκτημα, αναγκάζονται ξαφνικά να μάθουν πώς να παίζουν πραγματικά. Το παιδί με καθυστερημένη ανάπτυξη, το οποίο αναγκάστηκε να επιβιώσει βασιζόμενο στην τεχνική και την επιμονή σε όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας, διαθέτει συχνά καλύτερη αίσθηση του παιχνιδιού.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς το Σάββατο
- Σταματήστε να συγκρίνετε το παιδί σας με το μεγαλύτερο παιδί στην ομάδα. Συγκρίνετε δύο διαφορετικά ρολόγια.
- Προστατέψτε την αγάπη για το άθλημα προτού αναπτυχθεί το σώμα. Το μοναδικό μέλημα αυτά τα χρόνια είναι να κρατήσετε το παιδί σας στο παιχνίδι για αρκετό χρόνο ώστε να προσαρμοστεί σωματικά σε αυτό.
- Παρατηρήστε τα σωστά πράγματα. Έχουν ακόμα ενθουσιασμό; Συνεχίζουν να ανταγωνίζονται; Είναι επιδεκτικά στην προπόνηση; Αυτά προβλέπουν πολλά περισσότερα από το ύψος στην ηλικία των δεκατριών ετών.
- Αν μια περίοδος ταχείας ανάπτυξης φέρει πόνους ή "σφίξιμο", αντιμετωπίστε το σοβαρά. Το σώμα μεγαλώνει από μέσα προς τα έξω και οι αρθρώσεις είναι προσωρινά ευάλωτες. Η ξεκούραση εδώ είναι ένδειξη σύνεσης και όχι αδυναμίας.
Το παιχνίδι μακράς πνοής είναι το μοναδικό παιχνίδι
AxoΖΙΑΙΑΙΑ